تاریخچه پرنده نگری

اصطلاح پرنده نگري Bird watching براي اولين بار توسط ادموند سلوس (Edmund Selous) در کتابي با همين نام در سال 1901 به کار برده شده و سريعا در دنيا گسترش پيدا نموده است. اما پرنده نگري در دنيا قدمتي 200 ساله دارد. اولين توجه و علاقه مندي نسبت به تماشاي پرندگان بخاطر زيبايي شان، (بيش از سودمندي آنها به خاطر گوشت و منبعي براي غذا) به اواخر قرن 18 ميلادي توسط Gilbert White، Thomas Bewick، George Montagu و Johan Clare بر مي گردد. در ابتدا اين موضوع بيشتر جنبه بسيار تخصصي داشت و انجمن علمي (سلطنتي بريتانيا) اقدام به جمع آوري اطلاعات و نمونه براي موزه هاي انگلستان مي نمايد، ليکن به آرامي و در اوايل قرن 20 تغييراتي رخ داد و رويکرد حفاظتي و ديدگاه زيست محيطي بر اين کار سايه افکند. در اين راستا تشکلهاي دولتي و غير دولتي تشکيل و شکل سرگرمي فرهيخته و به صورت شاکله مند رخنمون شد و در حال حاضر بيش از يک ميليون ‌نفر در انگلستان عضو باشگاه‌هاي پرنده‌نگري هستند. برخي از اين انجمنها بالغ بر صدها هزار عضو دارند که درآمد بالايي فقط از راه کمکهاي اعضا دارند. [1] در ادامه در ديگر نقاط دنيا نيز اين سرگرمي کم کم شکل سمن‌هاي مردم نهاد بخود گرفته تا جاييکه با تهيه امکانات گردشگري و سهولت در امر پروازهاي برون مرزي و رشد توريسم (گردشگري)، رشد روزهاي تور پرنده نگري از يک تا دو روزه با افزايش 300% از تورهاي 11 روزه است. زيرا زمان کمتري براي توريست نياز است تا از يک سايت در کشور ديگر ديدن کند. ابزارهايي نظير دوربين هاي دوچشمي مناسب، تلسکوپ، GPS نقشه هاي ماهواره اي ماشين هاي مناسب و علي الخصوص راهنمايان تربيت شده و دانش محور پرنده نگري بسيار راحت و جذاب نموده. در ايران نيز طي يک دهه گذشته با توجه به شکل گيري اکوتوريسم و آموزش تورليدر‌هاي اين رشته به تدريج رشته پرنده نگري متولد شد هرچند قبل از آن در دانشکده هاي محيط زيست و زيست شناسي برخي دانشجويان[i] و اساتيد اقدام به تهيه کتب و مقالات در اين زمينه نموده بودند ولي شکل تفريح و يا اصطلاحاً اکوتوريستي (بوم گردي) بخود گرفت.
 


ماخذ : باشگاه پرنده نگری ایرانیان